Karaali Deresi

karaali-deresi-56

Suyun şarkısını dinleyerek gidiyoruz, bir daha buralara gelirsem zamanı daha bilinçli olarak değerlendiririm.

karaali-deresi-57

 

karaali-deresi-58

Kayalar birçok yerde kaygan oluyor, ayakkabılar kayıyor, ellerimizdeki batonlar bu yürüyüşümüzde bize çok yardımcı oldular, göletleri aşarken, kayalardan geçerken destek oldu. Batonları Ali Rıza arkadaşımla Datça medikalden aynı zamanlarda almıştık ben her yürüyüşte kullanıyorum Ali Rıza arkadaşım bazen kullanmıyordu, hocam senin bu konuya çok önem verdiğini bildiğim için bugün aldım dedi ve sonra iyi ki almışım, baton olmasa buralardan geçemezdik dediğini duydum.

karaali-deresi-59

Aşağıya doğru şelaleri aşarak iniyoruz, bu kısımlarda bizi zorluyan önümüze geçiş imkanı vermeyen göletlerin çıkması oldu, o anlarda çok sık dikenli bitkilerin arasından sarp yamaçları tırmanmaya çalıştık. Böyle anlarda yamaçlardan ancak göleti aşabilecek kadar bir mesafe gidebildik.

karaali-deresi-60

Bu gibi yerlerde su geçirmez botlar önemli, benim botlar da su geçirmiyordu ama kenarında bir dikiş söküğü oldu. Ayakkabının ne kadar önemli olduğunu bu ayakkabılarla anladım, çok keskin kayaları bunlarla tırmandım, kaygan zeminlerden geçtim, en önemlisi ayak bileğime destek olması, bunları kullandığımdan bu yana ayağım burkulmadı. Botu seçerken ayağa uygun olması benim için önemli, buralarda soğuk olmadığı için normal bir çorapla kullanıyoruz. Daha önce biraz büyük numara bir bot almıştım iyi olmadı, esnek değildi . Bu botlarım ayağımı terletmiyor o bakımdan da iyi.

karaali-deresi-61

Dağlarda sırt çantamın ağır oluşu beni zorluyor, evde birkaç tane sırt çantam var ama yükümü bir türlü azaltamadım, fotoğraf makinam da ağır ve tırmanışlarda önüme doğru sarkıyor. Bu aylarda sıcaklar arttı, en az iki litre su taşımak lazım, en büyük ağırlığımız su olacak.

karaali-deresi-64

Tepeye çıkarak çevreyi incelediğimde  bu ormanlık alanı gördüm, oraya ulaştık mı tamam dedim.

karaali-deresi-65

Arka arkaya gelen şelaleler, bu kayalık kısımlarda Datça Hurması ağaçları yok.

Karaali Deresi” için 12 yorum

  • 7 Nisan 2013 tarihinde, saat 18:39
    Permalink

    Yahu çok çok çoooook imrendim, ne diyeyim keşke ben de gelebilseydim, ama yapamazdım herhalde, çok sert bir yürüyüş olmuş. emeklerinize sağlık, her ikinizin de…

    Yanıtla
    • 8 Nisan 2013 tarihinde, saat 01:07
      Permalink

      Nasip olursa önümüzdeki hafta bu dere serisini bitirmek istiyorum, o zaman gelirsin.

      Yanıtla
  • 7 Nisan 2013 tarihinde, saat 22:41
    Permalink

    HAARİKA !!! İnanın her satırını sözcük sözcük okudum…Her fotoğrafınızın içinde hissetim kendimi… Şunu bilin ki, bu gezinizde 2 kişi değildiniz..Ben de vardım yanınızda… Teşekkürler…

    Yanıtla
    • 8 Nisan 2013 tarihinde, saat 01:04
      Permalink

      Ne güzel yazmışsınız Hüseyin arkadaş, sizinle yürümek güzel…

      Yanıtla
  • 8 Nisan 2013 tarihinde, saat 00:18
    Permalink

    Saygıdeğer Muzaffer hocam, gerçekten size tüm samimiyetimle teşekkürler ediyorum, Datça’da sayenizde o kadar güzel yerler gördüm, anlatmaya kelimeler yetmez, buradan başta Ahmet Temizel olmak üzere tüm yürüyüş arkadaşlarıma da selamlar.

    Yanıtla
    • 8 Nisan 2013 tarihinde, saat 01:06
      Permalink

      Teşekkürler Ali Rıza arkadaşım, sizinle yürümek çok hoştu.

      Yanıtla
  • 8 Nisan 2013 tarihinde, saat 00:30
    Permalink

    Muzaffer Hocam, hep hayiflanarak izliyorum sizi.. Ben de cok geziyorum ama siz yazinca bambaska anlamli oluyor.. Bir turlu zaman bulup yazamadigimdan sizi kiskaniyorum:) Bu gezide olmayi cok isterdim.. Kaleminize yureginize saglik.. Yazarak ve paylasarak cok sey katiyorsunuz hayatimiza, Datca’ya.. Kisa bir yurtdisi seyahatim olacak.. Dönuste katilmayi cok isterim.. Saglicakla kalin..

    Yanıtla
    • 8 Nisan 2013 tarihinde, saat 01:02
      Permalink

      Teşekkürler Nazmiye hanım, bu geziye giderken siz aklıma geldiniz, hatta facebook’a baktım. Geldiğinizde yürürüz, selamlar.

      Yanıtla
  • 8 Nisan 2013 tarihinde, saat 14:31
    Permalink

    Maalesef ben sizinle hiç yürüyemeyen şanssızlardanım.Ama her hafta satır satır okuduğum sayfanız ve muhteşem doğa manzaraları sayesinde ruhumu dinlendiriyorum.Size inanılmaz imreniyorum annem ve babam datça da yaşıyor.Geldiğimizde sizinle mutlaka tanışmak ve yürüyüşlerinize katılmak isteriz.
    Ankara nın boz bulanık havasından selam olsun …:)

    Yanıtla
    • 8 Nisan 2013 tarihinde, saat 23:07
      Permalink

      Merhabalar Selma hanım, geldiğinizde yürürüz.

      Yanıtla
  • 8 Nisan 2013 tarihinde, saat 21:51
    Permalink

    Elinize sağlık.paylaştığınız her kare için de teşekkürler.Hafta sonu yürüyüşünde gözlerimiz sizi aradı.Zorlu bir rotaymış.Umarım dinlenmişsinizdir. Aynı rota tekrarlanırsa,öncülüğünüzde katılmak isterim.Selamlar.

    Yanıtla
    • 8 Nisan 2013 tarihinde, saat 23:05
      Permalink

      Dinlendim Selma Hanım, teşekkürler, gezinizde çok güzel çiçekleri fotoğraflamışsınız.

      Yanıtla

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir