Knidos’ta Bir Şair, İsa İnan Şiiirleri

şair isa inan knidos antik kentinde
GÖZLERİNE DEMİRLERİM

gün gelir
insan kendi içinde yaşar karanlığı

ayrılığa kurmamıştık biz bu düşleri
ben seni bir başıma sevmeyi göze almışım
almışım dünyayı karşıma
seni seyre dalmışım

gün gelir
zaman geri saymaya başlar
herkes kendi yüreğinin avlusunda ölür

kuş uçtuğu yuvaya sığmıyor şimdi
dudaklarımda yarım kalmış bir öpüşmenin sıcaklığını arama
salıncaklardan düşürdüğün o çocuk ben değilim
ne çabuk da yaşlandı gençliğim

gün gelir
kendi gölgesine tutunurmuş insan
insanım
bizi neyle aklayacak zaman

omurgası çatlamış bir tekneyim
sayfaları yırtılır seyir defterimin
rüzgar tutmuyor yelkenlerim
gözlerini açık bırak
olur ya
gözlerine demirlerim
İSA İNAN
isa inan şiirleri
AY DAĞILIR TENİMİZDE
” onlar yalanlarıyla,
yılanlarıyla…
biz sevdamızla sevişirdik……..”
Hasreti isa

ay, dağılır tenimizde, kuşlar büyürken
gece, yatıya kalır bizde
biz sustuk anam
gerisini sen söyle

biz de bir zamanlar
zam/ansızlığın içinden, zamanı çalmıştık düşlerde
gülüşlerden, uygun adım geçerken kışlalar
ayaklarımızda unutuldu zincirler / küflü prangalar
ellerimiz askıda kaldı
kulaklarımızda çınlar durur marşlar
biz de gençtik bir zamanlar
ne köprüler kaldı devirmediğimiz
ne de
ayak basmadığımız dağlar
hala o analar
genç yaşta ölen yavrularına ağlar

ayıpların üstünü, aşkla örttük bir zamanlar

ağlasın şimdi, gözlerimde büyüyen çığlık
ağlasın, ay vaktini kuşatmış akşamlar
ağlasın ağlatanlar
kurşuna dizilsin namlular

yürek durdu semaha
biz de gençtik bir zaman
geçtik sıratın sırtından
bize ne çabuk kıydılar / kıydılar ana

gecede ölüm emrimiz verildi
bir sabah denize merhaba derken soğukta
sırtımızdan vurulduk / vurulduk ana
sol yanıma düştü şapka

harman yerinde kaldı hasadımız
ölülerimize, kefen diye giydirildi sevdamız…

İSA İNAN

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir