Knidos’ta Bir Şair, İsa İnan Şiiirleri

şair isa inan knidos küçük tiyatro'da
Şeytanla aynı yatağa girdiysen senin de pek masum olduğun söylenemez
isa inan ile knidos gezisi

DİLİM TUTULUR GİTMELERİN ARDINDA

bir insanın alçaldığını görmeniz için
o kadar yükseklere çıkmanıza gerek yok
Hasreti isa

aşk
yıkık kalbimin üstüne kurulmuş bir şehir
altından ömür geçer
üstünden koca bir nehir

her aşkın gövdesini
yere sıkı basan
iki ayak tutar
gün gelir
vurulur topuklarından
kötürüm kalır umutlar

keşkeler kervanında
benim de bir yerim olduğunun
farkına vardığımda
geriye dönüşün upuzun bir yol olduğunu
bilemedim
ayaklarımın sözüne uyduğumu
kimselere söyleyemedim

yine aynı tanıdık telaşlarla geçtim sokaklardan
duvarlar bana sürtünüp geçti
geçti artık bu saatten sonra
evin yolu bulunmazdı
haydi buldun diyelim
kapı bile kapanmaz mıydı suratına
arkasından öksürüklü bir ses
’’defol ‘’ diyerek defnetmez miydi seni oracıkta

bir can lekesi uyandı bedenimden toprağa
toprak
aşeren bir kadını bastı bağrına
aylardan yaprak solumu
çürük bir dal gibi kapıldı çocuk hayata

atık kim sırtlanabilirdi günahlarını
bir asır bölünür ikiye
yaşın çıkardı ortaya
ne kalabalık bir ölü bıraktın ardında
dökülür akşam renginde bir yağmur
bir ölü canlanır
anılar mezarlığında

dilim tutuluyorsa gitmelerinin ardında
duvarın dibinde vurulan gölge bendim işte
bu oyun da bitti
sakın başını geri çevirme

sığındım sol göğsünün altındaki kovuğa
ey sevdalı başım
vaktidir ayrılığın
düş artık omuzlarımdan
İSA İNAN

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir