Çatı Koyu’nda Foto – Safari

Buralarda Karabaş otuna da çokça rastladık bazıları çiçek açmıştı, hatırladığım kadarıyla bunlar şubat sonlarında falan açmaya başlar. Tekrar bir tepeyi tırmanırken Ateş birden yanımızda belirdi.

 

cati-koyu-30

Bizden yardım istiyor gibiydi, sağ ayağının üzerine basamıyordu. Ekrem arkadaşım ayağını kontrol etti ama diken, yara gibi birşey göremedi. Onun bu durumunu göründe yürüyüşümüzü sonlandırmaya karar verdik, bu durumda yürüyemezdi, buralarda kalırdı. Azmağa kadar üç ayağı ile geldi.

cati-koyu-31

Çoğu kez sonbahar aylarında fotoğrafını çektiğim sıklemenlerden birinde çiçek vardı. Azmaktan sonra Ateş’e bir şey oldu, artık hiç yürüyemiyordu, duruşu da iyi değildi. Yılan sokmasından falan korktum, çünkü gittikçe kötü oluyordu.

cati-koyu-47

Ondan sonrasında Ekrem arkadaşım kucağına alarak koya kadar onu taşıdı, ayağım sakat olduğu için yardımcı olamadım. Ateş’in yüzündeki ifade ne kadar acı çektiğini gösteriyordu, dili olsa da anlatsa, başına ne geldi kestiremedik. O durumda bile kuyruğunu hafifçe sallayarak teşekkür ediyordu.

cati-koyu-32

Sahibi Mehmet reis teknesindeydi, o da baktı birşey anlayamadı, zehir olmasın falan denince buralara zehir bırakanların da olduğunu anlamış olduk. Sorun ayağındaydı görünüşe göre, kırık olabilir diye düşündük. kırık durumunda Marmaris’e gitmek gerekiyormuş. Ertesi gün ne olduğu belli olur sanırım.

cati-koyu-33

Arkadaşımla ben çok üzüldük, hala etkisinden kurtulmuş değilim, fotoğrafları gördükçe insan üzülüyor. Neşeli neşeli koşturup duran hayvan, başına ne geldi bilmiyoruz, bu doğayı da çok iyi tanıyor. Ayağı bir yere mi kıstı, kaya mı düştü, böcek falan mı soktu.

cati-koyu-34

Ayağını bandajla sardık, giderken nemli toprağa kendini bırakmıştı, durumunu ertesi gün öğrenmeye çalışacağım. Ateş 7 yaşında yıllardır buralarda, umarım ayağa kalkar, kötü bir şeyi yoktur.

2 thoughts on “Çatı Koyu’nda Foto – Safari

  • 10 Ocak 2014 tarihinde, saat 04:03
    Permalink

    Merhaba Muzaffer Bey
    Ateşe çok üzüldüm inşallah ciddi değildir. Kumları üzerine uzanması beni huzursuz etti. Yazarsanız sevinirim. Bende 18 sene sonra sadık dostumu kaybettim. Unutulmuyorlar.

    Yanıtla
    • 25 Ocak 2014 tarihinde, saat 23:50
      Permalink

      Merhabalar Hülya hanım son aldığım haberde iyiydi.

      Yanıtla

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir