.
Yazı kalesi Yazı Köyünün bitişiğindeki bir tepenin üzerinde . Ne zamandır bu kaleye çıkmak istiyordum ama uygun bir zaman ve arkadaş olmadığı için şimdiye kadar nasip olmadı.Geçen 19 Şubat günü Mehmet Emin beyle birlikte Yazı köyüne gelerek kaleye tırmandık . Yazı köyü haritada da görüldüğü gibi en son köy ondan sonrası Knidos toprakları .
Arabamızı yol kenarına parkedip tepeye doğru yürüyüşe geçtik.
Bir anda çiçek açmış bademlerin arasında kaldık. Rüzgardan etkilenmedikleri için bütün dallar çiçeklerle kaplıydı.
İlerdeki dağın adı bir köylüden öğrendiğime göre Sarandağ imiş.
Kendimizi yormayacak şekilde dağı yanlamasına çıkacağız. Çünkü hava inanılmayacak kadar güneşli ve sıcak.Sıcaklık birden yükseldi.
Biraz yükseklere gelince bir inekle karşılaştık , arkada Yazı köyü görünüyor.
Ağaç dikmek için temizlik yapan bir köylü.
Knidos'a giden yol.
Bu yol da Değirmenbükü'ne kadar giden toprak yol
Yazı köyü tepeden böyle görülüyor.
Kalenin duvarları göründü.
Bu mevsimde her taraf bu bitkinin çiçekleriyle kaplı.
Kalenin duvarları küçük taşlarla ve horasan harcıyla örülü. Antik tanımlar sdayfamda bu harç ile ilgili bilgi veriyorum . Kireç dövülmüş pişmiş toğrak tozları,çakıl,kum karıştırılıyor inanılmaz sağlamlıkta bir harç çıkıyor ortaya .Ve zamanla da sertleşip doğal kayalarla birleşiyor. Günümüzdeki çimento olsa bu kadar zaamanda parçalanıp dökülürdü.Bu harcın romalılarla birlikte kullanımı yaygınlaşıyor.Maalesef bu kalelerle ilgili ne yazık ki bir bilgi yok.
Aşağıda Yazı köyü'nün Belen mahallesi görülüyor. Kalenin güneybatısında.
Bu kısımda bir yapı varmış , kalan duvarları.
Orkideler çiçek açmış.
Bu tepe kalenin hemen karşısında , üstünde bir değirmen kalıntısı görülüyor, buradan inerek oraya geçeceğiz .
Son olarak kale duvarlarının üstünde Mehmet beyin fotoğrafını çekiyorum.
İnmek çıkmaktan zor, her an kayabilirsiniz.
Vadiler badem ağaçlarıyla donanmış.
Sol tarafımda bayağı derin bir dere yatağı var içini görüntüleyemedim.
Yine badem çiçeklerinin güzelliğiyle karşılaştık
Bu bahar bu görüntüleri çok gördüm , bol bol fotoğraflarını çektim.
Tek tük kalmış keçiboynuzu (harıp) ağaçlarından . Şimdi keçiboynuzundan bir çok ürün elde ediliyor.
En nihayet yola indik ama ben sıcaktan çok etkilendim.
Kale aşağıdan böyle görülüyor. Yeni tepeyi tırmanıyoruz.
Eski yel değirmeni göründü .
Yel değirmeninin bulunduğu tepeye çıkınca bu taş duvarlar dikkatimi çekti çünkü bunlar eski Knidos'a ait .
Bu arada az kaldı yılana sokuluyordum , tam elimi taşın üzerine koydum ki yılanın hareket etmesiyle ancak görebildim . Aynı taş renginde bir engerek . Çocukluğumdan bu yana doğada çok gezdim yılandan çekinmem ama bu kez ummadığım bir anda çok yakınımda hareket edince biraz dondum , sonuçta böyle bir fırsatı kaçırdım . Doğada kaç kez bu kadar net yılanla karşılaşılır, makine de boynumdaydı . Demek ki dedim doğa fotoğrafçısı olmak için önümde daha çok yollar var . Yılan taşın arasına girdi bana bakıyor, fotoğrafı bayağı yakından çektim.
Değirmenin iç kısmı böyle,bayağı harap vaziyette.
Benim aklım eski taş duvarlarda Mehmet bey uyardı yine yılana doğru gittiğim için. Bu düz tepe bir kutsal alan veya akropol olabilir, çok uygun .
Değirmenin duvarlarının örülme şekli Kızlan'dakilere göre farklı gibi.
Bu tepeyi de inerek gezimizi sonlandıracağız.2,5 saattir dağ tepe geziyoruz.
Ben daha önce de dediğim gibi Harıp ağacı gördüm mü fotoğraflıyorum . Eskiden bu yarımada da çamlar yoktu , harıp, zeytin, palamut ağaçları bu bölgenin ağaçları. Ama çok ilginçtir orman yapılırken bu ağaçlar dikkate alınmamış .Çam ağaçları yangın anında da çok tehlikeli , kozalaklar vasıtasıyla yangın hızla büyüyor.
Pembe çiçekli bir ağaçtan ayrıntı.
Yola çıkıp arabamıza doğru gidiyoruz. Kaleden dış duvarlardan başka bir şey kalmamış ama yine de hoş manzaralar var. Bu kalede sarnıca da rastlayamadım.
Yabancıya inekler bile değişik bakıyor.
Metin ve fotoğraflar izinsiz kullanılamaz |
Muzaffer Özgen- Datça
Webmaster
LİNK
|
