Datça'lı araştırmacı yazar Nihat Akkaraca'yı Ebediyete uğurladığımız 11 şubat 2009 dan bu yana 2 yıl büyük bir hızla geçti ,o günden bu yana eksikliğini hep duydum , duymaktayım. Bugün siteme koyduğum Emecik sayfasını hazırlarken de aklıma geldi ; şimdi Nihat Ağbi olsa idi bu yerleri beraber gezer işin aslını ondan öğrenirdim diye. Onu bu fotoğraftaki gibi hep gülerken hatırlıyorum.
13 Şubat Pazar günü saat 13.00 de Mezarı başında anılarak aynı gün saat 14.00 te Eski Datça Mahallesinde Orhan'ın kahvesinde bir anma töreni yapılacak.
Eşi Emel akkaraca ile
Yeni öyküler ortaya çıkarmak için onu her zaman halkın içinde onlarla konuşurken görürdünüz. Ona kendi yaşamlarından bir çok anıyı severek anlatırlardı.
Kızı Melike Akkaraca'nın yolladığı fotoğraflarla , bu albümü hazırladım.
İnsan bir çok şeyin kıymetini sonradan anlıyor, bunlardan birisi de geçen zaman, şimdi bir çok çalışmanın içindeyiz ama zaman ve enerjimiz sınırlı.Nihat ağbi için zaman çok önemliydi ve zamanlarını kahvelerde boşa harcayan insanlara şaşardı.Yapılacak o kadar çok şey vardı ki, emekli olmak diye bir şey yoktu onun için, her zaman çevremize, insanlara verebileceğimiz bir şeyler vardır diye düşünüyordu.
