24 Mart 2011 tarihinde Yazı köyden Datça merkeze gelirken Sındı köyü Zeytincik mahallesinde yol kenarında kekliği ile şakalaşan Adem Tahtalı'yı görünce hemen durdum , kendisiyle sohbet edip fotoğraf ve video çektim.
Kınalı keklikler sayıları geçmişe göre oldukça azalsa da Datça doğasının bugünlere gelebilmiş yaban hayvanlarından .Yıllardan bu yana dağlardayız ve bu ilginç doğada maalesef yaban hayatı yok olmuş gibi.Yıllar önce adım başında rastladığımız kekliklere belirli bölgelerde arada bir rastladım.Sayfalarımda zaman zaman bu konuya değiniyorum. Çakallar vardı , keklikleri onların yok ettiği söylenirdi , çakallar yok oldu , keklikler yine çoğalmadı. Doğada herşeyin bir görevi vardır , birisi yok olduğu zaman orada denge bozulur.
Adem arkadaşın evde beslediği keklik evcil , dişisi de vardı ama evin içinde olduğu için göremedim.Geçen yıl ilk kez Annesinin peşinde tek sıra giden keklik yavrularını gördüğümde bunlara nasıl kıyarlar demiştim. Fotoğraf makinamı alıp koştum , birden yok oluverdiler. Halbuki orada bir yerdeler ama doğanın onlara verdiği kamuflaj sayesinde görünmez oluyorlar.Son yıllarda avcıların av köpekleri onları kolayca buluyor.
Yanlarına geldiğimde Ahmet arkadaşla didişiyordu , gagası çok keskin. Ahmet Tahtalı Eldivene rahmen elini nasıl ısırdığını gösteriyor. Birbirlerinden ayrılmıyorlar , Ahmet arkadaş bu keklikleri besledikten sonra bu güzel canlılara sevgim arttı diyor.Kekliklerin doğada azalmasının nedenleri sadece avcılar değil;zirai ilaçlamalar ,sunni gübreler gibi etkenler de önemli.Keklikler doğada çekirge, çeşitli böcekler , ot tohumları, otlar ve tahıllar ile besleniyorlar. Hatta son yıllarda artan kene olayını da kekliklerin yok olmasına bağlayanlar oldu.
Onlar kayalık, çalılık gür makilik yerleri severler , kayalardan vadiye doğru bağırarak uçuşlarını görseniz , öyle güzeller ki ! Bazen çok yakınızdan aniden uçarlar , çoğunlukla grup halinde bulunurlar.Erkek acaip sesler çıkartarak değişik bir yöne uçarak dikkati kendi üzerine çekmek ister . Bu yıl avcıların yanaşamayacakları mahallerde bir kaç kez rastladım.
Geçenlerde arabamla giderken yolun karşısına geçerken gördüm , onların varlığı insana sevinç veriyor.fakat keklikler mahalle arasında beslenmesi sakıncalı hayvanlardan diyebilirim ;sabahın çok erken saatlerinde var güçleriyle öterler , komşularınız sonuçta şikayet ederler,doğada gezerken seslerini duymak çok hoş olsa da...
Eşinin sesini duyunca heyacanla kümesine doğru gitti. Erkeklerin sesi daha tok oluyor.
Atmet tahtalının dişi kekliği 22 yumurta yapmış , doğada 15 ten 22 ye kadar yumurtluyorlar. Buralarda şubat aylarında yumurtlamaya başlarlar , yakında cibileri de çıkmaya başlar sanırım. Son yıllarda çeşitli nedenlerle çiftliklerde üretiliyor , bazısı doğaya salmak için üretim yapıyor. Ahmet arkadaşın doğaya saldığı keklikler çoğu kez geri geliyormuş .
Bir kınalı keklik ve bir insan , birbirlerine bağlanmışlar...Yıllar önce çocukların elinden bir üveyk yavrusunu alıp büyütmüştüm , kanatlandı , uçmaya başladı , ama ne yapsam evden gitmiyordu.Sonunda istemesem de doğaya gitmesine vesile olmuştum , onun keskin kanatlarıyla hızla uçuşunu , gözden kayboluşunu hala hatırlıyorum, o özgürlük anı bambaşka bir şey. Yaban hayatını korumak için hepimize görevler düşüyor .... Çektiğim video
